Teatrzyk szkolny "BEZ NAZWY" 

Szczególne osiągnięcia Teatrzyku „Bez nazwy”:
   III miejsce w Przeglądzie Teatrzyków Szkolnych  - "Cudowny świat baśni" organizowanym przez Dom Kultury Podgórze - "Miłość Pani Ziemiankowej " (2008) 
     III miejsce w miejskiej edycji Festiwalu Teatrów Szkolnych Bajdurek w Centrum Sztuki Współczesnej Solvay - "Lalka Skubidu" - (2005) 
     I miejsce w Przeglądzie Teatrzyków Szkolnych  - "Cudowny świat baśni" organizowanym przez Dom Kultury Podgórze - "Lalka Skubidu" (2005) 
     III  miejsce w Przeglądzie Teatrzyków Szkolnych organizowanym przez Dom Kultury Harcerza - "Czarownica z szafy na szczotki" (2004)
        I miejsce w Przeglądzie Teatrzyków Szkolnych  - "Cudowny świat baśni" organizowanym przez Dom Kultury Podgórze - "Czarownica z szafy na szczotki" (2004) 
    Grand Prix w przeglądzie teatralnym Domu Kultury Podgórze za sztukę „Grzejniczki z Gradywostoku” (2002)    
  Wyróżnienie w Małopolskim Przeglądzie Teatralnym za sztukę „Grzejniczki z Gradywostoku” (2002)    
    III nagroda w Małopolskim Przeglądzie Teatralnym za sztukę „Smocza blaga” (2001)  
    Główna nagroda w części teatralnej konkursu w „Zielonej sieci” za sztukę ”Smocze warsztaty” (2000)   
    Występ na Ogólnopolskim Zlocie Szkół Sienkiewiczowskich dla widowni z całej Polski ze spektaklem „Pan Twardowski”  
    III nagroda w przeglądzie teatralnym organizowanym przez muzeum Etnograficzne za spektakl pt. ”Herody”(1996)  
    I nagroda w przeglądzie teatralnym Domu Kultury Podgórze – fragmenty „Ślubów panieńskich” (1995)  
   Nagroda za rolę Anieli w „Ślubach panieńskich" dla Kingi Blaschke w przeglądzie teatrzyków szkolnych (Dom Harcerza1995)

Teatrzyk szkolny działa od grudnia 1993 roku i został założony przy współudziale ówczesnej klasy IV a. Premiera była jednocześnie inauguracją działalności zespołu.  Udało nam się ją zorganizować na gościnnych deskach Centrum Młodzieży na Krowoderskiej. Sala była pełna rodziców, babć, cioć, braci, wujków, sąsiadów i przyjaciół. Wtedy też nazwaliśmy teatrzyk „Bez nazwy” i tak już zostało.

Pierwszy zespół stanowili następujący uczniowie: Marta Rusin, Magdalena Sławińska, Szymon Łukasik, Marek Patek, Kajtek Sosenko i Andrzej Wrona. Oni właśnie zagrali główne role w prapremierowym przedstawieniu wg tekstu baśni Pierre`a Grippari pt „Czarownica z szafy na szczotki”.

Z pierwszą premierą wiąże się zabawne wspomnienie. Klasa bardzo przeżywała fakt tworzenia się teatrzyku i powstawania pierwszego przedstawienia. Wszyscy chcieli w nim grać. „Reżyser” wciąż słyszał nad głową pełne nadziei okrzyki:
-          Ja chcę grać!
-          Jeszcze ja!
-          Ja też proszę pani!
-          Ja muszę w tym grać!

„Czarownica z szafy na szczotki”- Pierre`a Gripari ( grudzień1993)

Nie bardzo wiadomo było, co począć,  jak wybrnąć z sytuacji, i sprawić, aby jak największa liczba dzieci mogła wziąć udział w wymarzonej zabawie. Szacunek do autora wykluczał dopisywanie dodatkowych postaci w uroczej francuskiej baśni, ale barbarzyństwem pedagogicznym byłoby opuszczenie któregokolwiek ze zgłaszających się  „adeptów” sztuki teatralnej. Wreszcie zastosowano zbawienny pomysł. Jest w baśni fragment opowiadający o tym, jak główny bohater wraca do domu ulicami miasta. Wszyscy chętni – prawie cała klasa -  zagrali więc ULICĘ. W choreograficznych pląsach utrudniali bohaterowi dojście do celu, powtarzając scenicznym szeptem: ”Jesteśmy ulicą, po której idzie pan Piotr”. Ponieważ wokół panował świat tajemniczej czarownicy, perypetie bohatera z niesforną ulicą miały swój magiczny sens.

A ileż było przy tym uciechy... Do dzisiaj jeszcze, niektórzy, spotkani absolwenci z humorem i rozrzewnieniem wspominają, że grali... Ulicę.

„Zasada Ulicy” obowiązuje do dziś. Teatrzyk otwarty jest dla wszystkich chętnych. Role muszą się znaleźć. . Warunek jest jeden – obowiązkowość i dotrzymywanie wspólnie ustalonych terminów – wszak teatr to sztuka zespołowa.

            Linia repertuarowa rozwija się w kilku kierunkach. Scenariusze według baśni znanych autorów, własne teksty utalentowanych uczniów, scenariusze pisane specjalnie pod konkretny zespół aktorski oraz klasyka. Teatrzyk już kilkakrotnie grywał różne komedie Aleksandra Fredry oraz fragmenty   „Chorego z urojenia” Moliera . Jest bowiem celem tych zajęć rozbudzenie w dzieciach miłości do literatury i wskazanie tradycji. Małe Beliny,  Klary i mali Cześnikowie już na zawsze pokochają komedie wielkich dramatopisarzy i będą ich szukać w zawodowych teatrach jak prawdziwi znawcy przedmiotu.

„Chory z urojenia” – Moliera (1997)

            Przez dwa lata teatr mieścił się w piwnicznej salce dawnej harcówki . Był wyposażony własnymi rękami ówczesnych aktorów. Przynieśli stare firanki, niepotrzebne mamom zasłony. Prawdziwa artystyczna – choć szkolna - piwnica. Jednakże potem, w wyniku dokonujących się w szkole zmian lokalowych, salkę teatralną urządzono w jadalni szkolnej, gdzie funkcjonuje do dziś. Jest podest, czarne kotary i kurtyna. Dzięki żaluzjom można zaciemnić widownię. Nie ma wątpliwości, że to scena teatralna.

 Teatr dysponuje swoim niedużym magazynem kostiumów i dekoracji, które robimy sami, czasem przy pomocy rodziców. Dysponujemy także dwoma prawdziwymi reflektorami teatralnymi, ale bywa, że potrzebne nam są zwykłe latarki. Słowem zbieramy wszystko, co się może przydać, a przydać się może ....No właśnie WSZYSTKO.

Rekwizytornia teatrzyku jest miejscem zaczarowanym, wszyscy chcieliby w niej „pogrzebać”, ale to przywilej aktorów. To ich tajemnica...

 Anegdotek i wspomnień dotyczących zespołu jest mnóstwo. One współtworzą niepowtarzalny  klimat.

Naszą widownię stanowią zwykle uczniowie, rodzice, najbliższa rodzina, przyjaciele, ale także dzieci z sąsiednich szkół i przedszkoli. Kolejna premiera jest świętem i doskonałą zabawą jednocześnie.

Przyjdźcie i zobaczcie! A może kiedyś – jeśli jesteście uczniami -  zagracie
w „Teatrzyku Bez nazwy”, który ma już dziesięcioletnią tradycję.

„Grzejniczki z Gradywostoku” – Arka Rogozińskiego – premiera 16.04. 2002

Szukamy także utalentowanych, młodych autorów, jak np. Arek Rogoziński uczeń z Łodzi, którego sztukę graliśmy w 2002 roku. Jesteśmy gotowi do współpracy.

Może ktoś napisze dla nas nową sztukę?

„Leśna szkoła” wg duńskiej bajki dla nauczycieli – premiera 23.04.2002r.

Opiekunowi zespołu trudno podjąć decyzję o udziale w pozaszkolnych przeglądach . Rzadko mają one charakter prawdziwie wartościowej zabawy w teatr. Najczęściej dzieci grają do pustej widowni, bo Domy Kultury nie potrafią jej zapewnić, koncentrując się na ułożeniu programu i powołaniu jury, ale mimo wątpliwości zdarzało się, że teatrzyk występował w różnych festiwalach, bo mali aktorzy bardzo lubią brać udział w konkursach.

 W 2003 roku teatrzyk obchodził swoje dziesięciolecie. Postanowiliśmy uczcić ten jubileusz, wystawiając jeszcze raz „Czarownicę z szafy na szczotki”.  Widać że każdy nowy zespół aktorów po swojemu kreuje sceniczny świat. Od tego czasu przez teatrzykowe deski przewinęło się kilkadziesiąt osób. Na premierze jubileuszowej gościliśmy aktorów sprzed dziesięciu lat.

„Czarownica z szafy na szczotki” – Pierre Gripari – premiera 19.12. 2003r.

Dnia 22.05.2004 teatrzyk szkolny "Bez Nazwy" uczcił jubileusz 190 -lecia szkoły premierą pt.: "W nikczemnej chałupie wynajętej". Scenariusz powstał w oparciu o stare szkolne kroniki i notatki z wystawy  Muzeum Etnograficznego. Przedstawienie, które cieszyło się dużym powodzeniem wśród jubileuszowej publiczności, zamknęło sezon teatralny 2003/2004. Pożegnaliśmy także aktorów rocznika 1991, którzy ukończyli VI klasę i tym samym rozstali się z naszym teatrzykiem

"W nikczemnej chałupie wynajętej " - premiera - 22.05.2004r.

           Sympatia dla twórczości Pierre’a Gripari skłoniła zespół teatrzyku do realizacji nowej premiery według baśni tego autora. Tak powstała „Lalka Skubidu”.

„ Lalka Skubidu” - Pierre Gripari – premiera 14.03.2005r.

W roku szkolnym 2005/2006 odbyły się dwie premiery. Najpierw we wrześniu 2005 z okazji Dni Krowodrzy teatrzyk ponownie wystawił  "W nikczemnej chałupie wynajętej". Wiernie powtórzono wersję sceniczną sprzed roku, choć już z innymi aktorami. Największą radością zespołu była możliwość wystąpienia na prawdziwej scenie teatru KTO. 

Na zakończenie sezonu - 3 czerwca 2006 odbyła się premiera „Wieloryba tarapateńskiego”. Scenariusz wysnuto z fragmentu „Momo” Michaela Ende, w którym Gigi oprowadza turystów po ruinach amfiteatru. 

 Wieloryb tarapateński” – Ilona Lasota (tekst inspirowany „Momo” Michaela Ende) – premiera 03.06.2006r.

"Bambuko, czyli skandal w krainie gier" - Maciej Wojtaszko - premiera 28.05.2007r.

"Miłość Pani Ziemiankowej " – Pierre Gripari - premiera 20.11.2007 r.

Historia teatrzyku jest wciąż otwarta. Możecie tworzyć ją z nami.

            Dotychczasowy repertuar przedstawia się następująco:
     „Czarownica z szafy na szczotki” Pierre`a Gripari (sezon 1993/94)
      „Zemsta” (fragmenty) Aleksandra Fredry( sezon 1994/95)
      Śluby panieńskie”( fragmenty) Aleksandra Fredry( sezon 1994/95)
      „Jasełka” wg tekstów Ernesta Brylla – (sezon 1995/96)
       „Herody” – widowisko na motywach ludowych (sezon 1995/96)
      „Ogród botaniczny” – nagrodzona w konkursie dramaturgicznym sztuka uczennicy Agnieszki Lasoty (sezon – 1996/97)
         „Chory z urojenia” (fragmenty) –Moliera (sezon 1996/97)
      „Indywidua” – sztuka ucznia Szymka Łukasika( sezon 1996/97)
       „Gwałtu, co się dzieje” (fragmenty) –Aleksandra Fredry( sezon1997/98)
       „Jest taki kwiat” wg ks. baśni Mieczysława Malińskiego (sezon 1998/99)
         „Pan Twardowski” – scenariusz Ilony Lasoty na motywach legendy (sezon 1999/2000)
        „Smocze warsztaty” – sztuka Ilony Lasoty( sezon 2000/01)
         „Smocza blaga” – sztuka Ilony Lasoty(sezon 2000/01)
        „Grzejniczki z Gradywostoku” – sztuka ucznia z Łodzi – Arka Rogozińskiego (sezon 2001/02)
        „Leśna szkoła” – scenariusz Ilony Lasoty wg  bajki dla nauczycieli (sezon 2001/02
        „Tytuł? – Wymyśl sobie sam!” – scenariusz Ilony Lasoty wg wyliczanek i pomysłów całego zespołu (sezon 2002/2003)
       Czarownica z szafy na szczotki" - Pierre' a Gripari (sezon 2003/2004)
       W wynajętej chałupie nikczemnej"- scenariusz Ilony Lasoty( sezon 2003/2004)
   "Jasełka" scenariusz Ilony Lasoty( sezon 2004/2005)
   "Lalka Skubidu" Pierre'a Gripari ( sezon 2004/2005) 
   "Wieloryb tarapateński" inspirowany fragmentem "Momo" Michaela Ende (sezon 2005/2006)
   "Bambuko, czyli skandal w krainie gier" - Maciej Wojtaszko (sezon 2006/2007)
   "Miłość Pani Ziemniakowej" – Pierre Gripari (sezon 2007/2008) 
   "Poplątani z Kapturkiem" – przedstawienie kukiełkowe – Ilona Lasota (sezon2008/2009)
   "Klops"  - film nakręcony przez Krzysztofa Nowaka– pomysł i fragment scenariusza Filipa Sieraka z wykorzystaniem części sztuki W chałupie nikczemnej  Ilony Lasoty publikowanej w książce Tespis - ek w szkole, Wydawnictwo Edukacyjne, Kraków 2007 (sezon 2008/2009)
   "Smok" – Agnieszki Lasoty (sezon 2009/2010)

Założyciel i opiekun teatrzyku Ilona Lasota